Radca Prawny w Zielonej Górze a konsekwencje komornika

2019-01-10

Radca prawny Zielona Góra uświadamia, że należy znać konsekwencje niezachowania tajemnicy zawodowej przez komornika


Wszystkie tajemnice komornika są pewnego rodzaju tajemnicą zawodową prawniczych oraz ma bardzo fundamentalne znaczenie w przypadku wykonywania zawodu, które wymaga zaufania publicznego jak właśnie jest z zawodem komornika. Obowiązek związany z zachowaniem tajemnicy, nakłada na osobę komornika Ustawa o komornikach sądowych oraz egzekucji i Kodeks Etyki Zawodowej Komornika. Art. 20 Ustawy o komornikach sądowych oraz egzekucji stanowi, że komornik jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy okoliczności sprawy, w związku z których powziął wiadomość, ze względu na wykonywane przez niego czynności. Radca prawny Zielona Góra http://adwokatpelinski.pl/radca-prawny-zielona-gora/ nas w tym utwierdzi.


Jeżeli chodzi o obowiązek w zachowaniu tajemnicy, nie jest on ograniczony w czasie oraz istnieje też po odwołaniu komornika z funkcji jaką pełni. Zachować zawodową tajemnicę, zatem musi nie tylko komornik, ale również były komornik. Taki obowiązek, obejmuje także asesora komorniczego oraz aplikanta komorniczego. Ponieważ, każdy komornik odpowiada za utrzymanie w tajemnicy wszystkich posiadanych informacji przez swoich pracowników, dlatego powinien on umownie związać odpowiedzialność takich osób, zobowiązując tym samym ich do zachowania wszelkich tajemnic. Zawodowe tajemnice komornika obejmuje wiadomości, o których to komornik dowiedział się po przez związek z wykonywaniem określonego zawodu, czyli podejmowaniem czynności służbowych. Warto w tej sprawie wybrać się do radca prawny w Zielonej Górze.


Tego typu tajemnica, przede wszystkim dotyczy zamieszczonych w aktach sprawy materiałów, jak między innymi: dane osobowe oraz oświadczenia i wszelkie złożone dokumenty przez strony postępowania egzekucyjnego jak również innych uczestników czynności. Bardzo ważne jest zobowiązanie komornika, który do swojej pracy wykorzystuje komputer do wdrożenia oprogramowania, które powoduje zabezpieczenie danych przed ich ujawnieniem. §12 Kodeksu Etyki Zawodowej każdego Komornika stanowi natomiast, że jeśli w lokalu dokonywane jest przeszukanie, w którym to komornik wykonuje swój zawód albo w mieszkaniu prywatnym owego komornika, może on zawsze żądać uczestnictwa w takiej czynności przedstawiciela samorządu komorniczego. Podkreśla się, że komornik nie jest zobowiązany do zachowania jakiejkolwiek tajemnicy zawodowej wyłącznie w przypadku, gdy składa on przed sądem albo prokuratorem zeznania jako świadek albo strona. Jeżeli jednak ujawnienie takiej tajemnicy mogłoby zagrozić dobru państwa komornik, powinien on zachować tą tajemnicę. Do zwolnienia go od takiego obowiązku, może tylko Minister Sprawiedliwości. Warto zatem wskazać, że według art. 180 k.p.k. w postępowaniu karnym komornik, może być zwolniony z zachowania tajemnicy przez sąd albo prokuratora. Ma to zastosowanie w opinii Radca Prawny w Zielonej Górze.


Zatem obowiązek, co do zachowania tajemnicy jest uznane jako fundament prawidłowego wykonywania zawodów jakimi są zawody zaufania publicznego. Dlatego stu procentowa gwarancja dyskrecji pozwala na nawiązanie z klientem relacji, która oparta będzie na zaufaniu, lojalności oraz szczerości — właśnie dzięki niej, każdy przedstawiciel zawodu ma szanse na uzyskanie niezbędnych wiadomości potrzebnych do prawidłowego wykonania takiej usługi, a klient spokojnie może je przekazać bez żadnych obaw o ich rozpowszechnienie. Więc nic dziwnego, iż przedstawiciele zawodów, których łączy obowiązek dyskrecji, zaczęły przywiązywać duża wagę co do ochrony, jakiej doznaje on sam ze strony istniejącego systemu prawa. Lecz starannym przestrzeganiem sekretów zawodowych wcale nie mniej zainteresowany jest określony ustawodawca — przepis art. 266 § 1 k.k. stanowi, iż każdy kto wbrew przepisom ustawy albo przyjętemu już na siebie zobowiązaniu, ujawnia albo wykorzystuje wszelkie informację, z którą został zapoznany w związku co do pełnionej funkcji, wykonywanej pracy, działalności publicznej, społecznej, gospodarczej albo naukowej, podlega karze ograniczenia wolności, grzywnie lub pozbawienia wolności do lat 2.


Radca prawny Zielona Góra podkreśla, iż nie mogą wystąpić żadne wątpliwości, gdyż w granicach hipotezy takiego przepisu mieści się również ujawnienie tajemnicy zawodowej. Chociażby przestrzeganie dyskrecji zawodowej, będącej tym samym mechanizmem ochrony i to przede wszystkim praw osobistych określonej jednostki, mowa tu o prawie do prywatności czy też swobody komunikowania się, a zatem swobód o randze konstytucyjnej jest on przez swojego prawodawcę obwarowane karną sankcją, to oczywiście taka tajemnica nie jest jednak chroniona w sposób absolutny, jest tak z uwagi na pojawienie się możliwej kolizji z interesami natury ogólnej. W szczególności bardzo problematyczna staje się kolizja z interesami wymiaru sprawiedliwości, szczególnie na gruncie karnego procesu. Przy czym realizacja głównego celu w postępowaniu karnym, to jest trafnej represji karnej, bowiem wymaga ona poczynienia faktycznych ustaleń, które zgadzają się z rzeczywistością, a na prawdę o takowe jest trudno i to bez przeprowadzenia wszelkich pomocnych w określonej sprawie dowodów.


Właśnie tutaj zaczyna przejawiać się nierzadka w tej praktyce kolizja między koniecznością zachowania tajemnicy zawodowej i obowiązkiem dostarczenia wszystkich potrzebnych dowodów w postępowaniu karnym. Ten właśnie artykuł poświęcony został takiej właśnie kolizji, wyłącznie w aspekcie odpowiedzialności karnej i to za ujawnienie jakiejkolwiek tajemnicy zawodowej w karny procesie. Dla interpretacji znamion art. 266 § 1 k.k. istotne, typizowane w nim przestępstwo zaliczane jest do tak zwanych przestępstw indywidualnych właściwych, gdyż warunkiem koniecznym jest stwierdzenie karalności ujawnienia informacji czyli ustalenie, iż na sprawcy jest złożony obowiązek zachowania wszelkiej tajemnicy zawodowej i taki właśnie obowiązek na taką informację się rozciągał.


Radca prawny Zielona Góra wskazuje, że obowiązek taki wynika oczywiście nie tylko z przepisów Kodeksu karnego, lecz również z norm regulujących pewnych zasad w wykonywaniu poszczególnych zawodów. Ustawodawca może dopuszczać możliwość samorzutnego złożenia zeznania, mimo iż na świadku ciąży obowiązek dyskrecji. Po trzecie, świadek który składa zeznania lecz wbrew obowiązkowi dyskrecji, takim postępowaniem działa w interesie społecznym mając na celu dobro wymiaru sprawiedliwości, a w konsekwencji prowadzi do traktowania złożenie takiego zeznań jako kontratyp przestępstwa samego naruszenia tajemnicy zawodowej. Często wydawać się może, że ostatni autor, wypowiadając się na temat świadczenia obowiązku, miał na myśli tylko sytuację, w której to świadek powoływał by się na prawo dotyczące odmowy złożenia zeznań i to z uwagi na posiadaną tajemnicę zawodową zostałby z niej zwolniony przez określony organ procesowy.